Zdalne nauczanie - dzieci trzyletnie

poniedziałek, 18 maj 2020 08:45

Propozycje zabaw i ćwiczeń dla dzieci 3- letnich i ich Rodziców  do realizacji w dniach 18-22.V. 2020r.

Tematyka tygodnia: Wrażenia i uczucia

Cele: rozwijanie umiejętności rozumienia własnych uczuć; doskonalenie umiejętności słuchania i rozumienia tekstu wiersza, zapoznanie ze sposobami radzenia sobie ze smutkiem, strachem; kształtowanie postaw prospołecznych, wdrażanie do empatii; doskonalenie pamięci przez naukę krótkich rymowanek

1. „Wesołe i smutne chwile” – rozwijanie umiejętności rozumienia własnych uczuć.
Rodzic rozmawia z dzieckiem o sytuacjach, które wzbudzają skrajnie różne emocje: radość i smutek. Dziecko dzieli się swoimi doświadczeniami, zaczyna zdania: Jestem smutny (-a), gdy... / Jestem wesoły (-a), gdy... .

2. „Chusteczka – maseczka” – ćwiczenie oddechowe, wydłużanie fazy wydechowej.
Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, ma chusteczkę higieniczną. Trzymając chusteczkę za jej górne rogi, zasłania nią twarz, robi wdech nosem, a potem   długi wydech ustami tak, aby chusteczka odsłoniła twarz dziecka.

3. Praca z KP2.29 – rozpoznawanie i podawanie nazw emocji.
Dziecko przygląda się ilustracjom. Określa, która sytuacja wzbudza radość, która – smutek, a która – złość. Nalepia obok obrazków odpowiednie buzie. 

• KP2.29

4. „Smok” – doskonalenie małej motoryki podczas rysowania według własnej wyobraźni.
Dziecko słucha, śpiewa piosenkę „Kto się boi smoka?” (You Tube)
Ref. Kto się boi smoka, może lis, a może foka?
Kto się boi smoka i uciekać chce?
Kto się boi smoka, może lis, a może foka?
Kto się boi smoka? Bo ja nie.
Gdyby chciał księżniczkę pożreć na śniadanie,
to za karę potem lodów nie dostanie.
Ref.: Kto się boi smoka...
Jeśli będzie dzieci straszył na spacerze,
to mu nie pozwolę jeździć na rowerze.
Ref.: Kto się boi smoka...

Wychowanie smoka to niełatwa sprawa.
Kto dokona tego, ten dostanie brawa.
Ref.: Kto się boi smoka...

Rodzic pyta: Jak wygląda smok?  Po czym rozpoznajemy smoka?
Jakie ma cechy charakterystyczne?  Jak wygląda smok wesoły, jak smutny, a jak zły?  Co zrobisz, kiedy spotkasz kogoś smutnego, złego, wesołego?                  Dziecko rysuje smoki, tak jak sobie je wyobraża. Po skończonej pracy opowiada o swoich smokach: „Mój smok jest (wesoły, smutny, zły), bo...”. • kartki, kredki

5. „Co czujesz?” – zajęcia o emocjach.  
– Gdy ci smutno... – wysłuchanie i analiza treści wiersza. Rodzic czyta wiersz.
Gdy ci smutno...Dominika Niemiec
Gdy ci smutno, gdy ci źle,
przyjaciel zawsze wesprze cię.
On cię przytuli, otrze z twarzy łzy.
Pomoże nawet wtedy, gdy
nie wie do końca, skąd ten smutek w tobie,
lecz razem dacie z nim radę sobie.
Bo wasze serca czują tak samo,
a to właśnie kiedyś empatią nazwano.
Rozmowa z dzieckiem na podstawie treści utworu. Rodzic pyta: Dlaczego można się smucić?  Kto może pomóc, gdy jest smutno?  W jaki sposób może pomóc przyjaciel, jak może wesprzeć?  Co to jest empatia?

6. „Pocieszanka” – praca z wykorzystaniem W.38.
Dziecko wypycha wszystkie elementy, komponuje wesołe buzie według własnego pomysłu. Chowa swoje prace i w odpowiednim momencie wręcza
komuś, kto potrzebuje pocieszenia. • W.38, kleje, bibuła, włóczka  

7.  „Labada” – zabawa kołowa, poznanie sposobów radzenia sobie ze smutkiem. (You Tube)
Tańczymy labada, labada, labada.
Tańczymy labada, labada, małego walczyka.
Tańczą go harcerze, harcerze, harcerze.
Tańczą go harcerze i małe zuchy też.
Dziecko, trzymając się za ręce, wspólnie z rodzicami, śpiewa piosenkę. Rodzic pyta: Za dłonie się trzymaliśmy?, dziecko odpowiada: Tak. Rodzic: To teraz głowy –  dziecko kładzie dłoń na głowie swojego rodzica. Powtarzamy piosenkę.Rodzic: Dłonie były, głowy były, to teraz... (ramiona, brzuchy, kolana).
Prosimy, aby dziecko podzieliło się swoimi uczuciami, jakie teraz czuje.

8. Zabawy plasteliną – usprawnianie małej motoryki poprzez wyklejanie plasteliną kształtów.
Rodzic prezentuje litery i kształty zapisane w formie tunelowej (figury geometryczne, zygzaki, fale, linie dowolne), np. koło, kwadrat. Zadaniem dziecka jest wyklejenie tuneli kształtów plasteliną: wałkowanie wałeczków, wklejanie ich do przestrzeni między liniami, wyklejanie przestrzeni małymi kuleczkami. • plastelina,

9. Przytul stracha – kształtowanie umiejętności radzenia sobie ze strachem, zachęcanie do rozpoznawania i określania emocji.
Rodzic czyta wiersz „Przytul stracha” Małgorzata Strzałkowska
Strach ma strasznie wielkie oczy,
Strasznym wzrokiem wokół toczy...
Lecz gdy go za uszkiem głaszczę,
W śmieszny pyszczek zmienia paszczę.
Coś dziwnego z nim się dzieje,
Łagodnieje i maleje,
Mruży swoje kocie oczy
I w ogóle jest uroczy!
Strach ma strasznie wielkie oczy,
Strasznym wzrokiem wokół toczy,
Lecz ty dłużej się nie wahaj
I po prostu przytul stracha.
Rodzic pyta: Co to jest strach?  Kiedy strach się pojawia?  Jak wygląda? Czy w ogóle ma wygląd?  Co czujesz, gdy pojawia się strach?  Czego się boisz?  Co robisz, gdy pojawia się strach?  A co możesz  teraz zrobić?.

10. „Strachy na lachy” – zapoznanie ze sposobami radzenia sobie ze strachem, doskonalenie pamięci poprzez naukę krótkich rymowanek.
Rodzic mówi: Gdy przychodzi strach, gdy nie wiesz, co zrobić powiedz
rymowankę.
Dziecko otrzymuje kolorową chustkę, porusza się zgodnie z dowolną muzyką: skrada się, rozgląda się w koło, zachowuje ostrożność, porusza się w pozycji pochylonej, zalęknionej. Podczas pauzy recytują rymowankę:
Strachu, strachu, rozchmurz się!
Strachu, strachu, przytul się!
Czarno, ciemno znika już...
Słońce, jasno jest tuż, tuż!
Następnie robi śmieszne figury, miny, przytula się, potrząsają kolorową chustką, wykonuje śmieszne tańce.  

11. Praca z KP2.30 – kolorowanie według własnego pomysłu.Dziecko koloruje stracha na wróble, zalepia jego usta uśmiechem. Prezentuje wesołego stracha. • KP2.30, kredki

12. „Wesoły obrazek” – kształtowanie umiejętności wyrażania emocji przez środki niewerbalne, np. malowanie farbami.
Na stole przygotowane jest kartka A4, tace z farbami w kolorach
podstawowych, waciki kosmetyczne. Dziecko słucha utworu muzycznego Wiosna A. Vivaldiego (You Tube)
Określa nastrój, tempo utworu. Za pomocą wacików wykonuje obrazek, który podpowiada mu muzyka. W trakcie malowania cały czas słucha muzyki. • kartki A4, farby w kolorach podstawowych, waciki kosmetyczne, tacki,

13. „Figurki” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Reagowanie na sygnał. Dziecko biega w rytm dowolnej muzyki. Pauza, rodzic mówi: Figurki, figurki zamieńcie się w... − tutaj pada nazwa przedmiotu, zwierzęcia lub rośliny, w zależności od wyobraźni. Dziecko zastyga bez ruchu, przybierając pozy charakterystyczne dla podanego hasła.

14 „Kraina radości” – masaż rodzic- dziecko.
Do słuchanej dowolnej muzyki dziecko wykonuje masaż na plecach rodzica, rysując spirale, figury geometryczne i inne dowolne kształty jednym palcem, kilkoma palcami albo całą dłonią. Zamiana ról.

Propozycje zabaw i ćwiczeń ruchowych z wykorzystaniem gazet

    Ćwiczenia oddechowe. Dziecko stoi swobodnie na dywanie, trzyma kartki z gazet dużego formatu. Trzyma kartki przed sobą, wciąga powietrze nosem i wypuszcza ustami tak, aby kartki się poruszały.
    Zabawa orientacyjno – porządkowa „Zamiana miejsc”.

Na mojej gazecie siedzę sobie (dziecko siada)
Na mojej gazecie bębnię sobie (uderza o gazetę otwartą dłonią)
Na mojej gazecie śpię sobie (kładzie się w wygodnej pozycji)
A kiedy usłyszę ton ( uderzenie w bębenek)
Szybko uciekam stąd (dziecko zamienia się miejscami z rodzicem)
    „Czapeczka” – marsz z gazetą na głowie, tak aby nie upadła.
    „Parasol”- marsz z gazetą nad głową.
    „Wokół gazety” – marsz wokół gazety, na sygnał- klaśnięcie w dłonie- zatrzymanie się i przysiad na gazecie.
    Przeskoki nad gazetą (obunóż, jednonóż).
    Siad klęczny – gazeta leży przed dzieckiem. Dłonie oparte na gazecie – przesuwanie gazety (do przodu, do tyłu), powrót do pozycji wejściowej.
    „Rolki” – gazety ułożone pod stopami, naśladujemy jazdę na rolkach.
    „Jazda na gazecie” – (siad na gazecie- odpychanie się kończynami dolnymi i górnymi).
    Zgniatanie gazety w kulkę.
    Przekładanie papierowej kulki z dłoni do dłoni, pod kolanem itp.
    W leżeniu przodem, tyłem przekładanie papierowych kul z dłoni do dłoni.
    Popychanie papierowych kulek czołem na czworakach.
    Podrzucanie, chwytanie kulek z gazety.
    Tor przeszkód- pokonywanie toru przeszkód ułożonego z gazet np. slalom, przeskoki.

Drodzy Rodzice!

Emocje trzyletniego dziecka są zazwyczaj dość silne i często się zmieniają: maluch może być smutny i płakać, a chwilę później głośno się śmiać. Nie potrafi jeszcze ukrywać tego, co czuje, dlatego najczęściej można łatwo domyślić się, co w danym momencie przeżywa, obserwując jego zachowanie,
wyraz twarzy i słuchając, co i w jaki sposób mówi. Przedszkolaki w tym wieku raczej rzadko współtworzą zabawę, za to chętnie bawią się obok siebie i naśladują inne osoby (rówieśników i dorosłych). Zwykle w wieku około 3-4 lat zaczynają uczyć się dzielenia zabawkami, współdziałania i ćwiczą porozumiewanie się, co jest początkiem wspólnej zabawy, podczas której będą samodzielnie ustalać zasady i modyfikować je, jeśli zajdzie taka konieczność. Dzieci zaczynają angażować się w zabawę tematyczną (na przykład w dom, lekarza, sklep). Czasem buntują się i sprzeciwiają, ale raczej starają się stosować do zasad i sposobów zachowania, których wymagają dorośli. Nie potrafią jednak samodzielnie ocenić, czy dane postępowanie jest moralnie właściwe, czy przeciwnie. Maluch w tym wieku jest bardzo wrażliwy, przeżywa między innymi kłótnie między członkami rodziny, odczuwa emocje mamy czy taty. Może to wpływać na kształtowanie się jego osobowości, dlatego najlepiej uchronić go przed udziałem w wydarzeniach, które są dla niego zbyt trudne.  
Choć to niełatwe, warto zrobić wszystko, by wszelkie konflikty załatwiać bez udziału dziecka. Jeśli jest to nieuniknione (na przykład w przypadku żałoby czy rozwodu rodziców), dobrze jest z nim porozmawiać, wytłumaczyć, co się stało i zapytać, jak czuje się w zaistniałej sytuacji. Można też poprosić o taką rozmowę z maluchem zaufaną osobę.
W tym tygodniu rozmawiamy o wrażeniach i uczuciach. Dziecko uczy się rozumieć swoje emocje, mówić o nich i radzić sobie z nimi. Zastanawia się, w jakich sytuacjach jest smutne, w jakich wesołe, a w jakich złe i dlaczego wszyscy przeżywamy takie uczucia.

Więcej w tej kategorii: « W krainie muzyki Święto mamy i taty »