Zdalne nauczanie - dzieci trzyletnie

poniedziałek, 01 czerwiec 2020 09:22

Propozycje zabaw i zajęć dla dzieci 3- letnich i ich Rodziców do realizacji w dniach 1-5.VI.2020r

Tematyka tygodnia: Dzień Dziecka

CELE: uświadomienie dzieciom ich prawa do zabawy, nauki i rozwoju; kształtowanie prawidłowej postawy wobec swoich obowiązków, umiejętności wypowiadania się na temat swoich marzeń;

1. „Zabawki” – zabawa ruchowo- naśladowcza
Rodzic mówi:
Co to za zabawka:
kół ma bez liku
i pędzi jak na wyścigu. (dziecko naśladuje samochody, swobodny bieg, ręce ułożone tak, jakby trzymało kierownice);
Co to za zabawka:
choć nie płacze wcale,
raz zakładasz jej pieluszkę, a raz korale. (dziecko  naśladuje lalki – marsz na sztywnych nogach);
Co to za zabawka:
lubi grać w nogę, lubi grać w rękę,
gdy chcesz ją złapać, ucieka prędko. (dziecko  naśladuje piłeczki: podskoki obunóż, uginanie kolan).

2. „Marmurki- figurki” – zabawa orientacyjno-porządkowa
Dziecko porusza się do dowolnej muzyki. Na hasło: Marmurki-figurki zastyga bez ruchu lub w konkretnej figurze (drzewo, ptak, kwiat i inne).

3. „Zabawa – nasze prawo” – zapoznanie z wierszem Rodzic czyta wiersz:
Dzieci mają różne prawa,
ale głównym jest zabawa,
więc popatrzmy w lewo, w prawo,
jaką zająć się zabawą.
Z kolegami albo sami,
bez zabawek, z zabawkami,
czy w mieszkaniu, czy na dworze,
każde z nas się bawić może.
Kto się bawi, ten przyznaje,
że zabawa radość daje,
i czas przy niej szybko leci,
więc się lubią bawić dzieci.
R. pyta: Co dzieci lubią robić? Czym jest zabawa? W co lubisz się bawić? Z kim lubisz się bawić?
R. mówi: Każde dziecko ma swoje prawa. Co to znaczy mieć prawo do zabawy?
Co to są prawa dziecka? Janusz Korczak powiedział kiedyś: „Nie ma dzieci, są ludzie”. I to jest prawda. „Dziecko to także człowiek, tylko że jeszcze mały...”. Przecież każdy dorosły kiedyś również był dzieckiem. Tak więc, podobnie jak każdy dorosły, dziecko jest właścicielem pewnych praw i wolności.
Nazywają się one prawami człowieka. Źródłem tych praw jest godność człowieka, zwana również człowieczeństwem. W Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zapisana jest ona w art. 30 (w http://brpd.gov.pl/prawa-dziecka).

4. „Moja zabawa” – zabawa rytmiczna z tekstem
Dzieci mają różne prawa,
ale głównym jest zabawa,
więc popatrzmy w lewo, w prawo,
jaką zająć się zabawą.
Dziecko wyklaskuje tekst, wytupuje, idąc w kole, mówi tekst cicho i głośno, szybko i wolno, na wydechu, z pozycji przysiadu, zaczyna cicho, powoli wstaje, kończy w pełnym wyproście głośno.

5. „Kotki i piłeczki” – zabawa z elementem czworakowania  Dziecko otrzymuje miękką piłeczkę, naśladuje koty: w pozycji na czworakach bawi się piłką, toczy ją przed sobą; kładzie się na grzbiecie, toczy piłkę pomiędzy łapkami; wykonuje koci grzbiet, gdy piłka jest pod nim, przeciąga
się; siedzi na piętach, opiera dłonie o piłkę, przesuwa piłkę jak najdalej od siebie, ciągle ją trzymając.

6. „Gdybym” – zabawy parateatralne na podstawie wiersza  A. Widzowskiej-Pasiak.

Gdybym była żyrafą,
śpiewałabym za szafą.
Gdybym była kotkiem,
bób zmieniłabym w szprotki.
Gdybym była lwicą,
warczałabym za donicą.
Gdybym była barankiem,
dzwoniłabym pod gankiem.
Gdybym była kangurem,
w kieszeni miałabym dziurę.
Gdybym była słoniem,
trąbiłabym na balkonie.
A gdybym była sobą,
byłabym fajną osobą!
Rodzic pyta: Kto jest bohaterem wiersza? Kto mówi „gdybym”? Jakie postaci mógłby naśladować bohater i co wtedy by robił?
Rodzic kładzie ilustracje przedstawiające: psa, konia, lwa, rybę, krowę, kota, węża (obrazkami do dołu). Dziecko losuje obrazek i naśladuje wylosowane zwierzę według własnego pomysłu.

7. „Nasze obowiązki” – kształtowanie prawidłowej postawy wobec swoich obowiązków.
Rodzic przypomina, że odkładanie zabawek po skończonej zabawie to jest  obowiązek. Następnie pyta: Co to jest obowiązek? Jakie masz jeszcze inne obowiązki?
Nauka rymowanki na pamięć:
Na porządek sposób mam,
Lalki tu, klocki tam.
Jest to sposób doskonały,
Kłaść je tam, gdzie wcześniej stały.
Na porządek sposób mam
Lalki tu, klocki tam!

8.”Brzydkie zwierzę” – praca malarska inspirowana wierszem D. Wawiłow.
Jak mi ciocia albo wujek
Piękne farby podaruje,
Namaluję na papierze
Takie brzydkie, brzydkie zwierzę…
To jest pomysł do niczego!
Lepiej maluj coś ładnego!
Nie chcesz?... Czemu?... Nie rozumiem…
Bo ładnego ja nie umiem!
Rodzic pyta: Jakie zwierzę namaluje bohater wiersza? Jak może wyglądać brzydkie zwierzę? Co może myśleć o sobie brzydkie zwierzę?  Namalowanie farbami przez dziecko brzydkiego zwierzęcia.

9. „Zburzymy wieżę” – zabawa ruchowa z elementem rzutu do celu i konstruowania
Dziecko buduje wieżę z kartonów (pudełka po butach) lub klocków.Mówi rymowankę:
Pudełko pod,
pudełko nad,
będzie wieża
na sto dwa.
Na sygnał Start rzuca, celuje w wieżę woreczkami, kulkami z gazety.

10. „Wzory” – zabawa sensoryczna, doskonalenie koordynacji wzrokowo-ruchowej.
Dziecko otrzymuje tacę z kaszą manną i wzory do odwzorowania (przygotowane na kartce przez rodzica), np. linia pozioma, pionowa, ukośna, dwie linie poziome, pionowe, ukośne, krzyżyk, V, O, U, T, A, C. Dziecko wskazującym palcem rysuje wzór,  zadaje sobie zadania do odwzorowania według własnego pomysłu. Dziecko może kreślić wzory pędzlem. Rodzic zwraca uwagę na prawidłowy chwyt.

11.”Dyzio marzyciel” – swobodne wypowiedzi na temat marzeń Dyzia i swoich.
Dyzio marzyciel - Julian Tuwim
Położył się Dyzio na łące,
Przygląda niebu błękitnemu
I marzy…
Jaka szkoda, że te obłoczki płynące
Nie są z waniliowego kremu…
A te różowe, że to nie lody malinowe.
A te złociste pierzaste, że to nie stosy ciastek…
I szkoda, że całe niebo
Nie jest z tortu czekoladowego…
Jaki piękny byłby wtedy świat.
Leżałbym sobie, jak leżę,
Na tej murawie świeżej,
Wyciągnąłbym tylko rękę
I jadł… i jadł… i jadł…

Dziecko odpowiada na pytania: Co robił Dyzio na łące? O czym marzył? Co innego mogą przypominać chmury? Jakie ty masz marzenia?
Dziecko otrzymuje watę i niebieską kartkę,  układa marzenia z waty jak chmury na niebie.

12.”Zwinne języczki” – usprawnianie narządów mowy
Dziecko trzyma lusterko, wykonuje ćwiczenia zgodnie z poleceniem Rodzica.
Zwinne języczki Ewa Małgorzata Skorek
Pięknie ćwiczą gimnastyczki,
Podziwiają je języczki.
Zwinne chcą być tak jak one,
Chcą być pięknie wyszkolone.
Języczki wędrowniczki
Naśladują gimnastyczki.
W górę, w dół, w lewo, w prawo,
Ćwiczą wszystkie szybko, żwawo. (dziecko  unosi  język, opuszcza go na brodę)
Jeśli język zwinny masz,
To ćwicz dalej, radę dasz. (przy szeroko otwartej buzi przesuwa język poziomo
od jednego do drugiego kącika ust)
Język rusza się na boki,
Raz jest wąski, raz szeroki. (wysuwa z buzi raz wąski, raz szeroki język)
Skłony będą trenowały,
Duży średni oraz mały. (kilkukrotnie wysuwa język na brodę)
W górę, w dół, w lewo, w prawo,
Ćwiczą wszystkie szybko, żwawo. (unosi  język, opuszcza  go na brodę)
Jeśli język zwinny masz,
To ćwicz dalej, radę dasz. (przy szeroko otwartej buzi przesuwa język poziomo
od jednego do drugiego kącika ust)
Język rusza się na boki,
Raz jest wąski, raz szeroki. (wysuwa z buzi raz wąski, raz szeroki język)
Marzy im się olimpiada,
Każdy pokłon buzi składa. (kilkukrotnie wysuwa język na brodę)
W górę, w dół, w lewo, w prawo,
Ćwiczą wszystkie szybko, żwawo. (unosi język, opuszcza go na brodę)
Jeśli język zwinny masz
To ćwicz dalej, radę dasz. (przy szeroko otwartej buzi przesuwa język poziomo
od jednego do drugiego kącika ust)
Język rusza się na boki,
Raz jest wąski, raz szeroki (wysuwa z buzi raz wąski, raz szeroki język)
Skłonów kilka zrobią jeszcze,
Bardzo sprawne wreszcie. (kilkukrotnie wysuwa język na brodę)

Drodzy Rodzice!
W tym tygodniu świętowaliśmy Dzień Dziecka. Mówiliśmy o prawach, obowiązkach i marzeniach oraz o wspólnych zabawach i dzieciach z innych krajów (zasoby Internetu). Przedszkolaki dowiedziały się, że mają prawo do zabawy, nauki i rozwoju, poznały pojęcie mieć prawo. Rozmawiamy o tym, czym jest obowiązek, o obowiązkach domowych i przedszkolnych takich jak słuchanie poleceń nauczyciela czy sprzątanie po zakończonej zabawie. Maluchy opowiadały o swoich marzeniach, słuchały wierszy, zastanawiały się, co czują zwierzęta i co może myśleć brzydkie zwierzę, co służyło rozwijaniu wrażliwości i rozpoznawania emocji u innych.  
To bardzo ważne, by jak najwcześniej uczyć dzieci właściwych postaw. Osoby niepełnosprawne czy pochodzące z innych krajów można obecnie spotkać o wiele częściej niż kiedyś. Warto rozmawiać o tym, jak należy się zachować w danej sytuacji. Trzeba uświadomić maluchowi, że w Polsce niegrzeczne
jest pokazywanie kogokolwiek palcem (nie jest tak wszędzie). Osobę niewidomą czy poruszającą się na wózku inwalidzkim (a także starszą) można uprzejmie zapytać, czy potrzebuje pomocy, jednak nie narzucać jej – być może radzi sobie sama i nie potrzebuje wsparcia. W autobusie powinno się ustąpić miejsca – wprawdzie ktoś, kto nie widzi, nie ma trudności ze staniem, jednak gdy pojazd jedzie, trudniej mu utrzymać równowagę. Podczas czekania na przystanku można informować o numerze nadjeżdżającego autobusu czy tramwaju. Nie wolno rozpraszać psa przewodnika.
Warto zachęcać dzieci do zabawy z rówieśnikami, którzy się od nich różnią. Ale najważniejsze, by podkreślać cechy wspólne i uświadamiać maluchom, że nawet jeśli ktoś wygląda zupełnie inaczej, mówi w innym języku czy nie jest w pełni sprawny, ma z nim wiele wspólnego – na pewno lubi się bawić, śmiać, oglądać książeczki, ma rodziców i dziadków, chodzi do przedszkola itd. Dzieci oczywiście mocno skupiają się na wyglądzie i fizyczności (i to dobrze, bo poszerzają wiedzę na temat tego, że każdy człowiek jest inny, że są różne rasy, różne strony świata, różne upodobania, różne problemy zdrowotne), ale warto uświadamiać im, że najważniejsze jest nie to, jak ktoś wygląda, ale jakim jest człowiekiem.